Fatkeqësitë që solli kolonializmi evropian në moralin njerëzor

Fatkeqësitë që solli kolonializmi evropian në moralin njerëzor

Një ramazan ndryshe
Ti je në Shkup!
Largimi nga vendëlindja për një vend pune!
Intelektualët dhe militantët e qytetit

Shkruan: Zuher ALI, Shkup

Falenderimet dhe lavdrimi i takojnë Allahut xh.sh., bamirësit të përgjithshëm, mëshiruesit, sunduesit të Ditës së Gjykimit, Krijuesit të gjithësisë dhe mirëmbajtësit të saj.

Salavatet më të përzemërta i’a dërgojmë figurës më të shëndritur të historis njerëzore , pengamberit tonë të dashur dhe të pa haruar Muhamedit a.s., si dhe prindërve të tij, shokëve të  tij,dhe gjithë ummetit të tij.

Po kështu njihemi me dëmet dhe katastrofën  që bëri kolonializmi dhe pushtimi evropjan në moralin njerëzor, si pasojë e të cilit lini dhe fshirja e ndjenjës fetare ndër muslimanët si dhe nënshtrimi ndaj ndjenjës  matriale dhe diktatit të saj që solli pashmangshmërisht edhe dobësimin moral të shoqërisë.

Vëllezër musliman! Koha në të cilën jetojmë është shumë dinamike dhe e vrullshme dhe ajo vlerësohet si kohë e zhvillimit dhe kulminacionit në të gjitha sferat e jetës.

është koha kur njeriu mendonë se është zhvilluar, qytetëruar dhe emancipuar në të gjitha drejtimet, por ajo më e keqja është se njeriu i sotshëm musliman ka rënë nën ndikimin e këtre botëkuptimeve të gabuara perendimore. Muslimanëve, siç duket, u janë mbyllur syt nën ndikimin e kësaj drite verbëruese e cila ka bërë që te këta ekzistojnë një numër i madh i vetive negative. Kanë kanë formuar një konceptë krejtësishtë të gabuar se kinse vetëm Evropa qenka e zhvilluar dhe e civilizuar. Mirëpo, vëllezër, parashtrohet pyetja: Pse vallë është formuar sotë një botëkuptim i tillë te muslimanët, përse nuk i kthehen historisë së tyre të mëparëshme, historisë së tyre te artë, kur vetë ishin ata që e dirigjonin botën? Muslimanët ishin ata që i mësuan Evropës se si duhet të punojë, si duhet të mësojë, të jetojë, dhe të përparojë. Në kohën kur muslimanët kishin arritur gjithëçka, si në fe, ashtu edhe ne shkencë, kur vendet islame ishin mbushur plotë me fakultete të ndryshme, të krishterët evropianë ende jetonin në skëterën e erësirës dhe injorancës.

Mirëpo, vëllezër muslimanë, gabimi më fatal i muslimanëve ishte se lejuan që në shkollat e tyre të arsimohen përveç muslimanëve, dhe pjestarët të feve tjera, duke mos kuptuar faktin se të arsimosh një të krishterë do të thotë të helmoshë vetveten. I ofruan lapsin të krishterit, e ai më vonë e përdori për të ja nxjerë sytë muslimanit. Muslimani sy kishte, por e verbëruan, kishte vesh, por e shërdhuan, kishte liri veprimi, por e izoluan.

Pas kësaj të krishterët ia aritën qëllimin final të tyre: e çuan muslimanin në një katastrofë të hatashme, duke përdorur lloj-lloj metodash diskriminuese për zhdukjen e moralit të tyre, e pastaj të dirigjojnë me të si të duan. është shumë i vlefshëm hadithi i Muhamedit a.s ku thotë: “Po nuk patët turp, atëhere veproni si të doni “. Kjo, për fat të keq, ndodhi te muslimanët, pasi që u zhduk turpi prej tyre e filluan të pumojmë ka u vinte nëpër dorë. është për t’u habitur me faktin se një numër bukur i madh i muslmanëve të sotshëm thonë: Përse Allahu xh. sh në Kur’an thotë se shumë i do muslimanët, se undihmon atyre dhe se i ka bërë që ata të dirigjijnë në tokë, e, në realitet, sot muslimanët janë të mposhtur, të nënçmuar dhe jetojnë si të huaj në vatrat e tyre.

Vallë, amos ky është premtimi?! Vëllezër, nëse jemi të bindur se All-llahu xh.sh gjithmonë e thotë  të vërtetën, atëhere do të ishte shumë mirë që t’i kthehemi njëherë vetvetes dhe, duke vajtur t’i parashtronim disa pyetje: Vallë, mos qëndoron faji te ne dhe a jemi ne ata muslimanë për të cilët flet All-llahu xh.sh? A ibesojmë dhe ai praktikojmë ato çka urdhëron All-llahu xh.sh  dhe Muhamedi a.s. ? ao mos vallë kemi filluar t’u përngjajmë atyre për të cilët All-llahu xh.sh. në Kur’an thotë: ” Shembulli i atyre që janë obliguar me Tevrat, dhe nuk e zbatojnë atë, është si shembulli i një gomari i cili bartë libra”. Kjo kam frikë se po ngjan dhe me ne si muslimanë. sepse po i japim përparësi vetëm anës matriale, po mundohemi secili ta lexojmë më bukur Kur’anin dhe jo të hulumtojmë se çka na porosit All-llahu xh.sh. në këtë libër të artë që i kanë zilinë mbarë bota, e ne nuk po dimë ta vlerësojmë këtë dhuratë të pa krahasueshme. Ajetet të cilat na interesojnë i kemi vu në zbatim gjatë jetes, kurse disa ajete në të cilat në realitet më së shumti interes do të kishim, por që ne nuk e kuptojmë vlerën e tyre, shejtani po na i mbyll sytë dhe nuk po i praktikojmë siç duhet. All-llahu xh.sh në Kur’an disa herë na urdhëron që të falim namaz, mirëpo ca prej nesh e falin atë dhe nëse e falin, me sa përpikmëri e falin.

All-llahu xh.sh urdhëron unitetin në mesin e muslimanëve, ndalon kryelartësinë, shpifjet, thashethemet dhe trillimetqë për fat të keq ekzistojnë sot te ne. All-llahu xh.sh në Kur’an thotë: “Ndihmoni njëri-tjetrin në bamirësi e devotshmëri, e mos u ndihmoni në armiqësi dhe mëkat”. Pra në bazë të gjithë kësaj që thamë, del se jo se Allahu xh.sh nuk e ka thënë të vërteten, por se nuk qenkemi ne ata të vërtetët për të cilët flet Ali, e nëse i kryemë obligimet siç urdhëron Kur’ani Famëlartë dhe Hadithi, atëherë të jemi të bindur se të gjitha premtimet do të realizohen dhe ne do të jemi dikush tjetër.

Vëllezër, duhet patjetër që te ne si muslimanë të jenë prezente disa karakteristika si: Falenderimi dhe lojaliteti ndaj të Plotëfuqishmit, besnikria në Zotin, besimi në të vërteten, modestia, butësia, dituria, bëmirësia, si dhe një numër i madh i vetive të tjera pozitive. Vetëm kështu ne mundë ta zhdukim njëher e përgjithmonë këtë gjendje kaotike që i ka kapluar muslimanët e mbar rruzullit tokësorë, si rezultat i sjelljeve tona. E për këtë All-llahu xh.sh thotë: “All-llahu nuk e ndryshon gjendjen e një populli, përderisa ata nuk e ndryshojnë veten e tyre”. Dhe në fund e Lusim All-llahun xh.sh nga thellësia e ze,rësdhe e shpirtit që të mos lejojë armikun besimtarët e All-llahut t’i mashtrojë, t’i përçajë e t’i sundojë, imanin e tyre t’ua paksojë, tokën e tyre t’ua zaptojë dhe fen e tyre t’ua shkatrojë dhe i lutemi që të na bëj prej atyre që, kur të përmendetemri All-llahut xh.sh të na rrënqethen zemrat dhe kur lexohen ajetet Kur’anore të na shtohet imani. Amin!

*** Autori është student në fakultetin e shkencave Islame në Shkup

Nëse shtypni reklamat më poshtë mundësoni funksionimin e portalit tonë. Ju falemnderit.